Femra Shqiptare » Intervista

Bruni & Sarkozi – 12 muajt e parë të jetës në çift

Derby — Fri, 30 Oct 2009 21:03:51 +0000

02.02.08 Karla e Nikolas martohen
Pas nje vardisjeje te vetetimte- daljet e para ne publik i takojne dhjetorit te vitit 2007- u martuan ne Elize presidenti francez Nikolas Sarkozi, 54 vjeç, dhe ish modelja, tani kantautore, Karla Bruni, 42 vjeç. Nje ceremoni private me nusen e veshur me te bardha. Per Sarkozine ishte martesa e trete per Brunin e para.

04.02.08- Karla Bruni shtatzene?
E sapomartuara Karla Bruni, grua e presidentit francez Nikolas Sarkozi, u perfol, sipas nje tabloidi italian se ishte shtatzene ne muajin e trete. Zonja Marisa Borini, e ema e ish top modeles tha se nuk dinte gje ndersa, u hap fjala, se kish lajmeruar babain natyral te Karles, i cili, ka te ngjare, u takua me te bijen ne fshehtesi te plote, ne Brazil.

08.02.08 Sarkozy: «Sesilia? Eshte false»
Nikolas Sarkozi i kerkoi llogari Nouvel Observateur, per atikullin “L’ossessione di Cecilia”, ne te cilin u pohua se presidenti i Republikes, e pat ftuar, tete dite para marteses me Karla Brunin, nepemjet nje sms-je, ish gruan e vet Sesilian (majtas ne fotomontazh) qe te kthehej tek ai: “Nese kthehesh anuloj gjithçka”, ishte shkruar ne artikull.

26.03.08- Ne pallatin Bakingam
«Kurre nuk me kishte shkuar ndermend se do te takoja mbretereshen Elisabet”, pat deklaruar ne Paris Match, Karla Bruni. Vizita zyrtare ne Angli ka qene per Karla Brunin, nusen e re te Nikolas Sarkozise, prova e zjarrit, e kapercyer ne menyre te shkelqyer: zonja e pare franceze eshte shfaqur e pacen ne çdo pikepamje, perfshire edhe look-un e saj te firmosur nga Xhohn Galiano. Ne foto, nga e majta Nikolas Sarkozi, mbreteresha Elisabeta II, Karla Bruni-Sarkozi dhe princi Filip i Edimburgut, ne ceremonine e hapjes se vizites ne Ëindsor.

04.09.08 Rashida Dati shtatzene
Lajmi i shtatzenise se 42 vjeçares Rashida Dati, ministre e drejtesise franceze, e vuri ne siklet Elizene. Shtypi nderkombetar spekuloi me emrin e mundshem te babait te femijes, duke cituar edhe presidentin francez Nikolas Sarkozi, me te cilin dyshohej se Dati kishte pasur nje raport. Elizeja pergenjeshtroi. Zonja e pare Karla Bruni, pohoi ne nje interviste nje fare hipoteze. Qysh nga ajo kohe dy zonjat s’u pare me te flasin me njera –tjetren.

08.07.08 Karla, deshire per te qene nene
«Nuk jam shtatzene», deklaroi Karla Bruni ne periodikun francez VSD. «Per fat te keq». Zonja e pare kishte shtuar: “Do te me pelqente shume”. Bruni ka tashme nje femije, Aurelion, tete vjeç, me ish mikun e saj Rafael Enthoven. Ndersa Nikolas Sarkozi ka tre djem nga martesat paraardhese.

16.09.08-Mberrin filmi
Shoqeria e formatit televiziv Endemol, lajmeroi realizimin e nje film mbi historine e dashurise se presidentit francez Nikolas Sarkozi dhe modeles kantautore italiane Karla Bruni. Endemoli bleu te drejtat e librave qe rrefejne historite e presidentit me ish gruan e tij Sesilia Ciganer-Albaniz dhe me nusen e re Karla. Nga udhetimi dore per dore, ne Disneylandin e Parisit, te martesa private e deri te shnderrimi i top modeles ne zonje te pare te Elizese.

11.11.08-Veshtrime te thella me Fransuane
Atmosfere krize mes Karla Brunit e Nikolas Sarkozise: pas ceremonise se 11 nentorit, ne France, dites se fundit te Luftes se Pare Boterore, qe lidhet me armepushimin e 1918-es, zonja e pare eshte thumbuar me shikime te “thella” me kryeministrin francez Fransua Fijon, ndersa i shoqi ishte i zene me kremtimet.

19.12.08- Sarkozi vlereson Martines
Aktorja italiane Alesandra Martines eshte vleresuar nga Sarkozia me urdherin e Kaloresit. «Fale saj – ka thene presidenti francez – gjithe dielli italian ka hyre ne kete salle. Ne fakt jo i gjithi – ka bere shaka Sarkozi – se eshte edhe Karla ketu. Ështe nje ambasadore e kultures dhe e miqesise qe lidh Francen me Italine”.

02.02.09- Karla e Nikolas, vetem per vetem
«Do te festojme me njeri-tjetrin. Ai ka shume pune dhe ne mbremje nuk kemi deshire te kercejme», ka thene ish top modelja, prej nje viti zonje e pare e Frances, e ftuar te Fabio Fazio. Ama ka shtuar: «Muaji yne i mjaltit po vazhdon ende… sapo kemi pak kohe, e vleresojme». Dhe pikerisht ne ate kohe, Presidenti francez ka deklaruar ne nje interviste ne revisten Le Point: «I jap shume rendesi asaj qe Karla me thote. Idete e saj i hapin perspektivat dhe mendimet e mia». A mund te kete dhurate me te mire ne pervjetor te marteses?

Postime te Ngjashme:

Enada Hoxha – Roani është i imi

Derby — Fri, 30 Oct 2009 20:47:03 +0000

Flet per te me shume pasion dhe dridhet. Çdo fjale e shoqeron me gjest, per te imituar te birin, levizjet a shenjat e tij. E per nje çast, te shkon ndermend, “aktrimin di ta beje mire”. Ne fakt, nese do ta pyesnit nje vit e gjysme me pare, te fliste per baletin, per shfaqjen e radhes, per rolin… po njesoj do te dridhej, po me aq pasion do te fliste. Dashurite e saj, tani kane kufi. Ështe bere nene! Dhe ka kuptuar se para femijes, karriera eshte e perkohshme. Ështe Enada Hoxha, solistja e Teatrit Kombetar te Operes dhe Baletit, koreografja, e cila ne kete rrefim na tregon Roanin, nje vjeç e gjysme, djalin e vogel me floket e verdhe si te atit, Gertit, te gjate po ashtu, syte kafe, tiparet e qeshura… “Se ne te vertete, Roani eshte i qete, i qeshur, i dashur”, thote Enada. Por si ka ndryshuar jeta e balerines ne kete nje vit e gjysme, kur familja e saj e vogel, tanime eshte bere tre. Si do te jete nje vit me vone, kur nje tjeter femije planifikohet te vije ne jete, e pse jo, kur me plot gojen, Enada te marre emrin: nena e tre femijeve.
Si ka qene dita juaj e pare kur Roani ka ardhur ne jete dhe ju jeni bere nene?
Mbaj mend momentin qe me kthyen ne dhome, Roani ishte te krevati i tij, dhe e shihja qe ndryshe nga femijet e tjere nuk qante. Dhe keshtu vazhdoi me muaj te tere. Gjeja e pare qe une spikata tek ai, ishin buzet e bukura dhe me forme. Gjithmone e kisha merak para se te lindja se si do te ishte, kujt do t’i ngjate, a do te ishte i kendshem? Isha e bindur ne vetvete se nuk do isha si ato nenat e tjera qe do te thosha, femija im eshte me i miri, eshte me i bukuri, dhe isha koshiente per kete gje. Dhe sot e kesaj dite une them se ai eshte nje femije i qeshur, i qete, i kendshem… por nuk jam nga ato nena qe them, si femija im nuk ka! Te tjeret, padyshim ma levdojne. Pastaj duke pare se ai nuk qante, ishte i qete, ishte sensacioni me i bukur. Vertet pak i dhimbshem, por i bukur.
Tani ka kaluar gati nje vit e gjysme nga lindja e tij, ka filluar te flase, te ece… si ka ndryshuar ecuria e tij?
Qe nga momenti kur ka lindur dhe deri tani nuk eshte se bej gjume ne sy. Roani eshte femije i qete, por ben gjume te parehatshem. Ndoshta ia kam prishur une gjumin qe ne vogeli, qe kur degjoja te bente ndonje zhurme te vogel, te psheretinte e merrja ne krahe dhe e zgjoja. Dhe tani ai zgjohet gati tre-kater here naten. Madje, kisha filluar te planifikoja para se te lindja, qe krevatin e tij nuk do ta mbaja prane krevatit tim, dhe sapo te behej nje vjeç do te flinte ne dhomen e tij, jo me ne dhomen tone, e keshtu gjerash. Mirepo ai, jo vetem qe nuk do te rrije vetem, por fle me ne ne krevat. Madje do dhe hapesiren e tij, afrohet shume nga une dhe te atin e shtyn. Per muaj te tere rrinte dhe flinte mbi mua, dhe them se nuk ka kenaqesi me te madhe. Por them se ka qene fat i madh qe ai nuk ka ndjere dhimbje barku, a te tilla shqetesime, siç degjoj nga te tjere femije dhe keshtu vazhdon sot e kesaj dite.
Dukeni shume, po shume e lidhur me te. Ndodh e njejta gje dhe me Gertin?
Une them ai eshte i imi dhe vetem i imi. Madje, ndonjehere dukem aq shume egoiste dhe duket sikur Gertin e menjanoj nga kjo pjese. Por, femija qenka lumturia me e madhe, dashuria me e madhe, dhe une sot per sot jetoj per te.
Para se te sillnit ne jete Roanin, ngurronit per hir te karrieres? Si e mendonit veten si nene?
Si do te isha si nene nuk ndryshon, pasi siç isha pergatitur perpara shtatzenise, ndjeja keto emocione qe ndjej tani, thosha qe do te jem nje nene me kerkesa, qe do ti ve rregulla, do ta mesoj te jete i edukuar dhe drejt shkollimit te mire… Por sa kalon koha e me shume, jam nje nene qe rri gjithe kohes ne ankth, si do te shkoje e ardhmja e tij… Dhe ne momentin qe une jam ne shtepi, jam non stop me te. Madje, edhe kur fle, do te jem prane kur e ze gjumi. Ai ka filluar, u be disa muaj, para se te shtrihet te fleje, me perqafon njehere fort dhe me shtrengon deri sa e ndjen qe e keput gjumi. Kur e pyes “a e do mamin ti”, ai ma kthen “po”, me nje pooooo te zgjatur. Dhe ky per mua eshte nje çast qe me lumturon pa mase, mezi e pres. Sapo zgjohet me therret “ma”, shtriqet me mua dhe kerkon ta ferkoj une, me puth…
Cila ka qene fjala e pare qe ka belbezuar?
Fati im i madh eshte qe ne çdo pjese te dites, te javes apo muajit e xhiroj dhe kur ai luan, kur flet, kur shpik gjera… fillimisht ka thene “ma” e me pas “ba”, ndersa tani ka nisur te flase edhe me shume fjale. Ështe natyre qe i ben gjerat me gezim.
Ka ndodhur ndonjehere gjate ketij nje viti e gjysme te keni ndjere frike?
Frika ekziston ne çdo moment per mua. Frika e pare eshte te mos e shoh ne asnje moment t’i ndodhe ndonje gje shendetesore. Ai deri tani ka pasur ose rrufe, ose kur i ka dale ndonje dhemb. Deri ketu jam me fat. Nuk e le shume me femijet e tjere, sepse me frikeson ideja se mund te ma shtyje njeri padashje… ka ndodhur kjo gje dhe une jam ndjere shume keq. Madje, jam bere dhe emotive, qaj per çdo gje. Por frika ime me e madhe eshte kur do ta çoj ne kopsht. Perseri e di qe une do qaj, ai nuk e di se si, por e di qe kur ndahet nga une, s’e kam shume me qejf. Duhet te mesohet, madje ne radhe te pare duhet ta imponoj veten dhe une qe duhet te jete ne shoqeri me njerez. I pelqen te qendroje me femije me te medhenj se sa mosha e tij. Ideja se si do ma trajtoje edukatorja, si do sillet me nje femije tjeter dhe une dua qe femija im te mos goditet asnjehere, te mos njohe te keqen. Jam kaq ne ekstrem, sa e di dhe vete, por ai duhet te perballet me te gjitha keto. Pastaj mendoj friken e shkolles etj., etj.
Tani mund te percaktohet te pakten nga tiparet se kujt i ngjan?
Me sa kam nuhatur nuk mund te flas per temperamentin, pasi eshte ende i vogel, por ne fizionomi ngjan si une e vogel. Shoh qe eshte natyre qe i pelqen te luaje me top dhe ky eshte nje pasion i te atit dhe luan vertet mire. Qe nente muajsh ai ka ecur, ka luajtur me top, dhe mua do me pelqente nese do te vazhdonte edhe me vone. E shoh se ka nje lloj natyre qe deshiron te jete i pavarur. Madje, edhe here-here eshte indiferent. Ka ca gjera qe mua me pelqejne dhe per momentin eshte ne rruge te mbare dhe do te doja qe keto gjera kaq te mira qe ka tani t’i kete me vone.
Para se te vinte ne jete Roani, keni pyetur nenen tuaj per femijerine, per kohen kur keni lindur ju…
Asnjehere. Ne periudhen e shtatzenise jo, sepse te pakten si kam qene apo çfare kam bere me eshte treguar derisa jam rritur. Prinderit gjithmone me kane treguar. Ndaj dhe nuk kam kerkuar me te me tregonin gjate shtatzenise. Ndersa per ta pyetur time me per gjera me intime gjate shtatzenise, une nuk kam komunikuar ndonjehere, sepse ime me nuk eshte hapur asnjehere me mua, apo qofte edhe motren time. Nuk kam pasur ndonje raport intim. Prinderit e mi gjithmone me mua dhe motren kane folur me shembuj, jo per veten e tyre, por çfare ju kane ndodhur te tjereve na e kane treguar qarte se si shkojne gjerat. Une jam me e lidhur dhe me e hapur me mamin e Gertit. Une çdo gje, thuajse 100 per qind, e flas me te. Per mua ajo eshte nena e dyte. I ploteson te tera dhe eshte e tille.
Si jane oret larg djalit?
Sa ishte me i vogel, rrija ne telefon çdo moment, sepse duke qene se i jepja gji i jepja dhe qumesht tjeter, shkoja shpesh ne shtepi. Tani qe eshte rritur une mundohem ta marr ne telefon. Por do ta gjej nje moment qe do t’i shkoj ne shtepi. E vuaj faktin qe tani oraret do jene me te zgjatura dhe nuk do jem me prezent, sepse me duket sikur do lidhet me gjyshen me shume dhe mua do me lere menjane. Por e di qe kjo gje s’do ndodhe, sepse ai ne momentin qe une jam ne shtepi rri vetem me mua.
Keni lindur me 14 shkurt. Ka ndonje simbolike per ju kjo dite? E kishit planifikuar, apo ndodhi e tille?
Deri diku, nisi si planifikim, pastaj ndodhi qe ishte ajo date. Ne beme nje planifikim qe te lindte shume me perpara dates 14 shkurt. Duke qene se tentuam te lindja ne menyre natyrale deri para 14 nuk ndodhi, atehere thashe po hyj ne operacion. Ate dite me nisen dhimbjet e lindjes, dhe aty u binda qe kjo ka qene data e tij. Jam e lumtur qe ka qene dita e tij dhe dita e dashurise. Dhe ai ka lindur me shume dashuri dhe ne mundohemi ta rrethojme me shume dashuri.
Si ishte ditelindja e pare e Roanit?
U mundova ta beja shume kendshem dhe doli e tille. Ate dite kam qene me seleksionimet e “Star Akademi” deri ne oren tre. Ne gjashte kishim vendosur oren e festimit, madje s’kam qene nje mami e mire kuruar ate dite. Kisha menduar te beja nje feste te madhe diku, madje te vishesha dhe une me Gertin me te bardha, mirepo qellon qe ate dite te gjitha lokalet jane te prenotuara dhe u detyruam ta organizonim ne shtepi. Duke qene se kam nje shtepi te madhe, te gjitha fotografite qe nga lindja i varem nga tavani drejt dyshemese. Dhe doli shume kendshem. Vertet e filmuam, por filmimin e bente Gerti dhe gjithe kohes ishim une dhe Roan.
Ç’ka ndryshuar te ju, tani qe jeni bere nene?
Jam bere shume emotive. Kam qene natyre e tille, por tani jam bere me shume. Por une jam bere emotive dhe per femijet e tjere, e veçanerisht ata qe lypin. Me dhimbsen. Roani me ka bere te flas pareshtur per te, mua qe ka momente nuk me pelqen te flas fare. Kam qene natyre qe me terhiqnin femijet, ose shume te qeshur ose ata simpatike. Por jo kaq shume sa ndjej tani. Mjafton qe nje femije te me vije prane do e trajtoj si femijen tim.
Ndonje plan per femije te dyte?
Une sa te mbaroj aktivitetet qe kam jam ne nisje te nje bebi tjeter. Me vjen keq te le shume pune. Ndonese me bie t’i drejtoj, prape me ka marre malli te kercej shume. Mirepo duke menduar dhe ardhjen e dyte te bebit me frikeson koha. Por them, me mire tani se i bie te kem karrieren perpara. Tani jam me kurajoze per çdo gje. Them qe ishalla te kem nje femije tjeter qe t’i ngjaje ne te tera gjerat Roanit.
Sa do deshironit te kishit?
Tre po. Une i kam ne plan dhe po ta marresh holle-holle nuk eshte ndonje problem i madh. Por gjithmone ajo qe me ben te terhiqem eshte puna, se me vjen keq. Tani jam ne momentin e projekteve shume te mira qe me vijne ne duar, shume ftesa me jashte dhe une per kete kam punuar. Sigurisht para femijes nuk vihet asgje, por qe dua t’i ve baraz; te kem edhe femijet, edhe punen e mire. Ndaj mendoj qe sa me shpejt aq me mire. Dhe ajo qe me frikeson dhe qe ma vuri ne dukje Gerti eshte se mendojme anen financiare: sa do mundemi me kete profesion qe kemi te plotesojme shkollimin e tyre. Jane gjera qe me kane munduar edhe ne shtatzeni dhe vazhdojne te me mundojne.
Postime te Ngjashme:

Eliza Hoxha – Jam single

Derby — Fri, 30 Oct 2009 20:34:09 +0000

Ne Shqiperi e njohin si kengetare, por nuk eshte vetem aq, ndonese mese tridhjete vjet fle dhe ngryset me muziken. Ne familjen e saj prej muzikantesh, nuk kish se si ti devijonte te njejtes rruge, ama vite me vone, kur kuptoi se ç’do te thote jeta dhe se ku dhe si duhet investuar nisi rruge te reja, pa braktisur asnjeren.Ështe fotoreportere dhe si e tille ka punuar gjate. Eliza Hoxha shkon pertej muzikes, me punen qe ka bere ne gazeten javore politike “Zeri” ne Kosove, ku ka punuar per vite si fotoreportere dhe duke e shnderruar pasionin ne profesion. Veç saj ka mesuar edhe shume gjera ne gazetari, pasi ka qene pjese e stafit te gazetareve gjithandej neper Kosove, ne shkrimet hulumtuese e dokumentuese ne terren, sot eshte dhe arkitekte. Pak kohe me pare, u paraqit mes artisteve shqiptare ne Bienalen e Venecias me nje projekt per Uren e Mitrovices. Krahas punes si arkitekte punon ne Universitetin e Prishtines dhe ate te Tetoves ne Maqedoni ne Fakultetin e Arkitektures dhe ndihet e kenaqur po aq sa e plotesuar me projekte te herepashershme lidhur me dizajnin urban. Nderkaq shpesh mund ta lexoni dhe ne te perditshmen kosovare “Express” me opinione te ndryshme dhe zgjidheni vete se cili eshte profesioni i saj. Ajo do te rrefeje pak per te gjitha…

-Na e shpjegoni zgjedhjen tuaj? Pse, kohe me pare vendoset te beheshit kengetare?
Para 30 viteve, ishte babai im ai qe hapi rrugen time ne muzike qysh e vogel kur ende nuk kisha filluar te shkoja ne shkolle. Ai eshte muzikant akademik dhe tere jeten ia dedikoi Radiotelevizionit te Prishtines deri ne pension. Ishte ai qe bente kenget per mua deri ne moshen kur une isha formesuar aq sa per te bere vet perzgjedhjet dhe rrugetimin tim ne muzike sipas shijes sime.
-Kur ka qene hera e pare qe ju keni kenduar, ku, kur, sa vjeç ishit?
Ishte viti 1980 kur jam paraqitur per here te pare ne festivalin e vetem atekohe “Akordet e Kosoves” ne Prishtine. Isha vetem 6 vjeçe.
-Dhe kur jeni ngjitur ne skenen e vertete?
Ajo ishte skena e vertete dhe me besoni, me e vertete se kjo tani. Atehere gjithçka ishte gjalle, interpretimi, orkestra e madhe e RTP-se, andaj dhe emocioni, pergjegjesia dhe respekti per skenen ishte i nje niveli krejtesisht tjeter.
-Si ka vijuar jeta artistike me pas? Ndryshimet qe keni ndjere nga nje skene ne tjetren? Ç’ndjesi ju japin?
Kisha gjashte paraqitje radhazi si femije ne festivalin qe e permenda me lart. Nderkohe ne vitin 1989, me Rebeka Qenen, fituam çmimin kryesor te festivalit “Okarinen e Arte” dhe dukej nje fillim i ndritur dhe premtues per nje rrugetim te ri ne muzike. Por, gjithçka u shua ne muajt ne vijim. Ishte pikerisht viti ‘89- ’90 kur shqiptaret shkeputen nga jeta institucionale publike dhe si per shume ne Kosove edhe jeta ime merr nje kahje tjeter. Pas dy viteve mbarova shkollen e mesme dhe duhej te vendosja se çfare do beja, keshtu vendosa per arkitekturen pasi muzika ne ato rrethana te ngarkuara politike dhe ekonomike mund te ishte vetem nje enderr e bukur. Per ta rikthyer endrren dhe per ta permbushur zbrazetine e krijuar nder vite pas luftes vendosa nese per asgje tjeter per veten time te bej nje album muzikor. Doli qe ishte shume i suksesshem dhe i mirepritur andaj dhe nevoja per te punuar m’u shtua. Nje zbrazeti tjeter me pastaj vinte per shkak te studimeve te mia pasuniversitare ne Belgjike kur une terhiqem nga skena per dy vite, per t’u rikthyer serish me nje Elize shume me te formesuar ne te gjitha aspektet.
-Po lidhja me pikturen, arkitekturen? Kete vere ishit pjese e Bienales se Venecias?
Nuk jam e lidhur me pikturen aq sa me fotografine. Isha e lumtur qe isha pjese e nje ekipi artistesh shqiptarte te udhehequr nga kuratori Andi Tepelena nga qendra “Artkontakt”, te cilet ekspozuan punet e tyre ne Bienalen e 53-te te artit ne Venecia ne qershor te ketij viti. Puna ime ishte bashkedyzim i fotografise, animacionit dhe instalacionit per ta transmetuar imazhin e qytetit te ndare te Mitrovices dhe per ta demistifikuar URËN e cila kudo nenkuptohet se lidh diçka dhe dike si ne funksionin e saj ashtu edhe ne kuptimesin e emrit te saj e qe ne Mitrovice nuk eshte ky rast. Ne kete projekt pikenisje ishte analiza e filozofit Heidegger i cili e interpreton aspektin e hapesires dhe berjes se vendit permes ures si model. Perderisa analizat e bera per uren ne Mitrovice me komunitetin shqiptar ne jug dhe komunitetin serb ne veri sjellin emocione dhe mendesi qe askund tjeter nuk mund t’i gjesh per uren si element nderlidhes. Disa shkojne aq larg sa e ironizojne gjithe kete duke pyetur “pse, ku na qenka kjo ure”, qe do te thote se per shumicen prej njerezve ura as qe mendohet te jete aty per t’u sherbyer per diçka….
-Nderkaq ju lexojme vazhdimisht edhe ne nje nga te perditshmet e Kosoves? Cili eshte profesioni juaj i vertete?
Shkruaj per dy arsye: per te memoruar momente te caktuara qofshin ato te gezimit, pikellimit apo zhgenjimit ne qytet por edhe per te zgjuar kureshtjen e njerezve per fenomenet dhe proceset urbane pjese e te cilave jane te gjithe ne nje forme apo tjeter. Njekohesisht ndjehem shume e lumtur dhe e privilegjuar per faktin qe kam mundesi te komunikoj me publikun nga pozicione te ndryshme permes shprehjeve te ndryshme artistike. Kjo me ben te ndjehem e pasur dhe e permbushur. Cili eshte profesioni im gjejeni ju vete, une e plotesoj Elizen me te gjitha keto nga pak dhe sigurisht qe ne nje te ardhme disa nga angazhimet do fillojne te mbeten ne sfond.
-Cilat jane modelet tuaja ne muzike, art, gazetari?
Nuk punoj me nje pike referente te vetme, asnjehere… hulumtoj, veshtroj, lexoj dhe inspirohem shpesh edhe nga gjerat me te thjeshta qe dikush mund t’i imagjinoje. E rendesishmja e punes sime mendoj se qendron ne faktin qe inspirimi im prej ngado qe vjen nuk eshte i perkthyer teknikisht ne formatin e Elizes por eshte gjithmone shija e Elizes qe u mbetet njerezve ne fund.
-Po jeta juaj private?
Thashethemet ne kete kuader mbeten te shumta. Por thjesht jam singell.

Postime te Ngjashme:

“Pipi çorapegjata” shuan 50 qirinj në tortë

Derby — Fri, 05 Jun 2009 19:18:56 +0000

Karin Inger Monica Nilsson shuan 50 qirinj ne torte. Ajo eshte shume e njohur nga femijet e viteve 70, per shkak se ka interpretuar rolin e “Pipi çorapegjates”. Pavaresisht suksesit televiziv te serise, Inger nuk mundi te ndertonte nje karriere si aktore, duke mbetur vetem nje sekretare. Ne vitin 2000, regjizori zvicerian Xavier Koller e bindi te marre pjese ne filmin kushtuar gazetares gjermane, Kurt Tucholsky. Kohet e fundit eshte shfaqur ne nje seri televizive gjermane, ku interpreton rolin e nje doktoreshe ligjore.

Postime te Ngjashme:

Stilistja shqiptare shkëlqen në Nju Jork

Derby — Tue, 10 Mar 2009 17:18:45 +0000

Pas diplomimit ne te famshmin institut te dizenjimit ne Padova te Italise, Boci hapi nje atelier te veten ne Shqiperi. Ne vitin 2001 ajo u shperngul ne Shtetet e Bashkuara te Amerikes, te cilen ajo e quan “toka ime e premtuar” dhe shume shpejt u be e njohur ne zonen e Detroitit per dizenjimet e saj perfekte, te cilat i shiteshin nje klientele te zgjedhur, po aq sa ne dyqane te tilla si “Alessandra Bridal”, “Janet Verner” and “Impulse”. Modelet e saj jane prezantuar ne “Oret e Detroitit”, po aq sa edhe ne revista te modes, nderkohe qe Katerina eshte stilistja e preferuar e spikereve te lajmeve Lila Lazarus dhe Rhonda Walker.

Zonjusha Boci eshte perfshire edhe ne shfaqjet e bamiresise, te organizuara nga fondacioni Rhonda Ëalker. Ajo ka modeluar edhe fustanin e mbremjes per nje sherbim fotografik te studios te Fadil Berishes ne Nju Jork, per Mis Universin 2006, Zuleyka Rivera dhe fituesen e “Miss Albania”-s, Sadina Alla ne paraden e Miss Universe 2007. Ne nje tjeter “sfilate” fotografish, kengetari Fergie admiroi punen e stilistes Boci, ndaj edhe ajo prezantoi yllin e muzikes pop me nje xhybe, te cilen ai do ta vishte ne nje feste ne Hollivud. “Une modeloj per ta bere nje grua te ndjehet femerore, per te ndjere nje ferkim te mendafshte ne lekuren e saj si dhe per te treguar linjat e saj”, – thote Katerina Boci.

Ne vitin 2007, Katerina Boci hapi studion me te madhe te stilimit ne Miçigan. Hapesira prej 1 km katror studio eshte ne dispozicion te klienteve te saj te mençur, per fustane dasme, kokteilesh e mbremjeje. Te gjitha veshjet jane te punuara me dore dhe te prera ne baze te specifikave te klienteve, te bera enkas per te nxjerre ne pah me te miren e tyre.

“Katerina eshte nje artiste me energji ngjitese per krijimtarine, modelimin dhe vete jeten”, – thekson botuesi i “”Couture Fashion Ëeek”, Andres Aquino. “Pjesmarrja e saj ne kete ngjarje te madhe te modes, me siguri do te sjelle me shume mirenjohje per kete stiliste te talentuar, e cila vazhdon te zhvillohet dhe te shkelqeje ne fushen e saj, per te cilen ajo ka pasion te madh”. “Couture Fashion Ëeek” dhe “Bridal Fashion Ëeek” jane dite me shume ngjarje per te prezantuar modele luksi dhe mode te mire, duke perfshire edhe veshje mbremjesh dhe elegante, veshje nusesh, po aq sa edhe shfaqje aksesoresh. Keto aktivitete perfshijne kliente te klasit te larte, VIP-a te ftuar, median si dhe bleres te zgjedhur dyqanesh te dores se pare. Dy ngjarjet perfshijne edhe nje sere zbavitjesh si kokteile dhe festash, te cilat do te mbahen ne Nju Jork, Palm Beach, Florida dhe qytete te tjera te zgjedhura.

Vajza nga Lushnja qe gjeti endrren ne SHBA

Stilistja shqiptare, Katerina Boci ka lene Shqiperine ne mes te vitit 2001, se bashku me dy vajzat, bashkeshortin dhe mamane e ve, te cilen e quan krahun e vet te djathte dhe mikeshen me te mire, per shkak te mbeshtetjes qe i ka dhene. Ajo jetoi ne nje apartament me dy dhoma, duke punuar ne nje restorant italian, nderkohe qe e ema kujdesej per dy vajzat e saj. Sot ajo shet fustane per trefishin e shumes se parave me te cilat erdhi ne SHBA dhe e gjithe kjo ishte fat per Katerinen. Ajo ishte martuar ne vitin 1992, kur ishte 20 vjeç me nje oficer policie, burri i saj prej 14 vitesh. Ajo mori dy deshmi nga nje program prestigjioz i Universitetit te Oksfordit ne Lushnje, kohe kur deshiroi te behej nje diplomate, pa e menduar kurre se do te behej nje stiliste. Tashme, Katerina Boci eshte nje nga stilistet me te lakmuara ne Detroit, nderkohe qe eshte ftuar te marre pjese ne mbremjen me te madhe te Modes, qe organizohet ne Nju Jork.

Postime te Ngjashme:

Yves, ai që veshi gratë me pantallona

Derby — Tue, 10 Mar 2009 17:10:40 +0000

Ives Sait Laurent, qe “shpertheu” ne skenen e botes se modes ne vitin 1958, djaloshi-mrekulli pasues i denje i Christian Dior dhe nje nga njerezit e konsideruar si me me influence ne bote per shume dekada rresht.
Gjate karrieres se tij aktive, qe nisi fuqishem ne vitin 1957 dhe zgjati deri ne vitin 2002, ai ishte pergjegjesi kryesor per ndryshimin e menyres se veshjeve te grave, duke “i futur” ato ne pantallona si ne veshjet e dites, ashtu edhe ne ato te mbremjes dhe duke u rekomanduar xhaketat e kemishat, te cilat deri ne ate kohe ishin domen vetem i meshkujve. Ai ishte dhe ideatori i veshjes qe imiton lekuren e leopardit dhe shume aksesoreve qe sot jane te zakonshme per kostumet e grave. Saint Laurent e merrte frymezimin kryesisht nga rruga, njerezit e thjeshte e kalimtaret e zakonshem qe e popullojne ate dhe per t‘u frymezuar shetiste ne kende te ndryshme te botes per te marre nga secili vend veçorite karakteristike dhe per t‘i perpunuar e stilizuar ato me pas ne laboratorin e tij magjik te modes. Kjo lloj krijimtarie ishte edhe menyra qe i ofroi suksesin e garantuar dhe afatgjate te pasarelave ne te cilat emri i tij u lidh ngushte me konceptin tendence, klas dhe persosje. Nje tjeter burim frymezimi ishin edhe vepr at e artisteve dhe piktoreve te medhenj te shekullit te XX si Picaso, Miro, apo Matisse. Nder femrat qe u dashuruan me veshjet e Ives dhe qe u bene ambasadore te modes se tij ne bote ishin te famshmet Catherine Deneuve, Paloma Picaso, Lauren Bacall apo Marie-Helene de Rothchild.
Saint Laurent e preku suksesin dhe famen e madhe ne vitin 1958, kur ishte vetem 21 vjeç. Koleksioni i tij i pare quhej “koleksioni Traqpeze” dhe ishte i pari i nxjerre prej tij pas vdekjes se mjeshtrit te madh, Dior. Suksesi ishte i menjehershem, por ndryshe nga shume koleksione qe shperfaqen e zhduken shume shpejt nga memoria, fati i koleksionit te Sait Laurent ishte i ndryshem. Ai ia doli qe te mbetej ne majat e profesionit te tij, nderkohe qe moda ndryshonte dhe kete e beri duke u marre me te gjitha llojet e veshjeve qe nga ato te mbremjes e deri tek ato te sportit dhe te femijeve. Shtepine e vet te modes e hapi ne vitin 1962 dhe qe nga ai vit koleksionet e Ives priteshin me padurim nga e gjithe bota e modes dhe sigurisht klientet e saj. Ives vendoste gjithmone tendencen e re, asaj qe i shkonin pas shtepite e tjera te modes. Ndikimin me te madh ai e pati gjate viteve ‘60 dhe ‘70, vite ne te cilat linjat dhe modelet e veshjeve ndryshonin me shume shpejtesi. Nder sukseset me te medha te stilistit ishte koleksioni “Mondrian” i vitit 1965, i bazuar ne pikturat e nje artisti holandez, si edhe koleksioni tjeter “fshatari i pasur i vitit 1976, i cili zgjoi nje kureshtje dhe nje interes te jashtezakonshem ne Paris dhe prej pasarelave te Parisit gjithçka u zhvendos ne ato te Nju Jorkut. Edhe ne metropolin e botes suksesi ishte i jashtezakonshem. Gjate nje interviste te dhene pas shfaqjes njujorkeze, Ives tha se koleksioni ishte nje materializim i endrrave te tij dhe se kur krijonte per femren ai kishte parasysh heroinat e librave te tij te dashur, bukurine dhe forcen e karakterit te tyre. Por Ives ka qene edhe nje gjenerues i vertete kundershtish dhe debatesh.
Ne vitin 1968 ai sugjeroi qe grate duhet te vishnin pantallona ne jeten e perditshme, madje ato duhet te perdoreshin masivisht edhe ne veshjet e mbremjes, sigurisht me stilizimin e duhur per okazione te tilla. Kjo futje e re ne veshjen e grave mund te konsiderohet si nje revolucionarizim i madh i botes se veshjeve, qe beri epoke dhe ndryshoi kryekeput jo vetem veshjet, por edhe mentalitete te caktuara. Sipas tij, qe nje grua te konsiderohej femer me gusto dhe e veshur mire duhet qe te mbante pantallona, nje pulover dhe nje xhakete te lehte sportive. “Puna ime si stilist eshte qe te intiuitoj tendencat e kohes dhe koha qe po jetojme, per nga pozita ne te cilen eshte vendosur dhe do te vendoset femra e do qe ajo te mbaje pantallona. Ne vitin 1983, kur ishte 47 vjeç, studiuesit e modes e konsideruan punen dhe kontributin e tij si thelbesor dhe te paperseritshem ne menyren e jeteses se gjysmes se dyte te shekullit XX. Per kete arsye, ne Museun Metropolitan Ives i eshte kushtuar nje pavijon i tere dhe ky eshte nderimi me i madh qe i eshte bere deri me sot nje stilisti ne te gjalle te tij. Ky pavijon eshte nje nder pavijonet qe vizitohet me dendur nga frekuentuesit e muzeumit. Karriera e viteve te mevonshme e Ives u fokusua shume ne aspektin klasik te veshjeve.

Postime te Ngjashme:

Ema Koja qe stilon rrobat e Viktoria Bekam

Derby — Sun, 08 Mar 2009 13:40:51 +0000

E ema, ish-atlete, bashke me te motren qepnin rrobat e tyre dhe vajza e vogel nuk mund te rrinte pa u interesuar. E dy preferencat e saj, sporti dhe rrobaqepesia, rriteshin paralelisht. As ajo vete nuk e kish menduar qe do te mundte te hapte ne SHBA firmen e saj te stilimit dhe prodhimit te rrobave nen firmen “Ema Savahl”, te stilonte rroba per Paris Hilton, Viktoria Bekam, Ana Kurnikoven, Kerry Kasem, Sifia Vergara, Kelly Clarkson, Tyra Banks…dhe shume personazhe te njohura neper bote, te fitonte ne vitin 2000 çmimin stilistja me e mire e modes ne Paris, kryeqytetin e modes.

Nje shqiptare qe realizon endrren amerikane. Kjo eshte historia e Ema Kojes, tiranases qe mundi te çaje ne tregjet e modes duke ngritur pozitivisht emrin e mire te Shqiperise. Ema e thekson faktin qe eshte shqiptare dhe ne websitin e saj www.emasavahl.com kjo gjendet lehtesisht.

Si ka qene femijeria juaj dhe çfare gjerash ju pelqenin me shume per se vogli?

Une kam qene nje femije shume aktiv dhe gjeja qe me pelqente me teper ishte te vrapoja e te luaja, sidomos t’i ngisja biçikleten gjigande te babit, larte e poshte neper mehalle.

Kur te pyesnin te tjeret se çfare doje te beheshe kur te rriteshe, ti si i pergjigjeshe?

Per nje fare kohe doja te isha astronaute, me vone desha te isha shkrimtare… edhe sot e kesaj dite vazhdoj te kem deshire te nderroj profesionet.

Jeni rritur ne nje familje sportistesh, si ju lindi deshira per t’u marre me stilim?

Une jam rritur me tezen dhe mamin tim, te cilat ishin mjaft te talentuara per prerjen dhe qepjen e rrobave dhe nisur nga kjo, mendoj qe rrobaqepesia ishte nje hobi qe filloi te me shfaqej teksa rritesha.

Keni qene per disa vjet volejbolliste me Dinamon. Kujt brezi i perkisni dhe cilat jane emocionet me te forta qe ju ka lene ajo periudhe?

Une isha ne banken e rezervave, kur Ela Tase dhe Mimoza Ibrahimi ishin ne maksimumin e tyre. Emocioni me i forte ne ate kohe ishte kur dola per here te pare jashte shtetit me ekipin.

Veshtiresite e para qe haset gjate shpernguljes familjare ne Itali?

Me thene te drejten isha shume e lumtur per ndryshimin. Nga natyra une i mirepres ndryshimet. Sa me te medha jane ato, aq me eksituese jane.

Ju ishit nje vajze e vogel per te perballuar nje ndryshim kaq te madh. Si reaguat?

Megjithese une emigrova nga Shqiperia komuniste, nuk isha shume e impresionuar me Italine e Jugut ku ne u shperngulem. Reagimi im lidhej me nje deshire akoma me te madhe per te pare boten dhe pas xhiros qe doja te beja ishte te vendosja ku te jetoja. Per nje gje isha e sigurt: Duhet te jetoja ne nje qytet te madh, jo ne provinca ose qytete te vogla ku mentaliteti eshte i mbyllur dhe eshte kollaj te gjykohesh.

Me sa kemi mesuar, kur ju ishit ne Itali filloi dhe deshira per t’u marre me rrobaqepesi e stilim…

Gjate veres kur nuk isha e zene me kampionatin modeloja ne Bari Centro per tri linja: Blue Marine, Parah dhe Off Limit. Çmimet e ketyre koleksioneve ishin te paprekshme, por ky nuk ishte problem per mua, qe isha rritur qe ne femijeri me artin e rrobaqepesise si pjese e edukimit tim, ashtu si dhe shume vajza shqiptare. Keshtu fillova te qepja rrobat e mija e frymezuar nga rrobat fantastike qe po modeloja çdo dite. Vetem me vone kuptova sa te talentuara ishin tezet dhe mami im dhe sa shume gusto kishin. Madje kujtoj humorin e sime meje kur shihte garderoben time ne kohen qe jetonim ne Shqiperi.

Aty ishin dhe produktet e para te bera nga dora juaj?

Ne fakt, kisha filluar qe ne Shqiperi.

Pas disa vitesh ju u shperngulet ne SHBA. Mund te na tregoni pse moret kete vendim?

Pas nje traume ne shpatull vendosa te marr pushim per nje vit nga volejbolli dhe ky ishte momenti me i pershtatshem per te plotesuar deshiren time per te pare boten. Mbas udhetimit ne Evrope dhe Afriken e Veriut, NY City m’u duk teper interesant dhe ndalova atje per tre muaj, ku takova shume emigrante shqiptare dhe nepermjet tyre gjeta ca pune te rendomta per te mundesuar udhetimin e ardhshem, qe do te ishte Miami. Kur shkova atje rashe ne dashuri me klimen dhe mentalitetin ne Miami Beach. Per te paren here mendova se kisha gjetur vendin ne te cilin me te vertete deshiroja te jetoja.

Lidhja juaj me stilimin u rrit edhe me shume, pse?

Nje kombinim i koincidences dhe domosdoshmerise forcoi drejtimin qe mora. Por mbi te gjitha ishte se une merrja kaq shume komplimente per rrobat qe po vishja, sa me erdhi natyrale me mendu per nje biznes ne kete drejtim. Sidomos fakti qe nuk kisha “Green Card” e bente te domosdoshme qe te punoja per veten time.

Mund te na tregoni hap pas hapi si arritet qe fillikat e vetme te ndertoni nje atelie, ku sot punojne rreth 30 vete?

Jane shume faktoret qe ndikuan ne kete drejtim. Nje sekret mund te jete qe une kam shume energji dhe humb interesin kollaj ne gjerat monotone. Nuk me pelqen te rri gjate ne zonen e konfortit. Une e mirepres te rene dhe nuk kam frike me guxu ne diçka qe askush nuk e ka bere me pare. Gjithashtu jam a good leader (drejtuese e zonja) dhe e drejtoj biznesin sikur te ishte nje skuader volejbolli (faleminderit babit) dhe keshtu “my girls” (punonjeset e mia) jane shume eficiente. Dhe nje gje tjeter per te shtuar eshte, qe une mesoj nga gabimet dhe zakonisht kurre s’e bej te njejtin gabim dy here.

Si e organizoni nje dite pune?

Sapo arrij ne atelier ne oren 9:00, Marta, dora ime e djathe qe punon qe prej 10 vjetesh me mua, me pergatit kafen kubane qe e pime se bashku, duke me informuar per progresin dhe organizimin e prodhimit. Me vone shkoj ne zyre, ku asistentja ime pasi ka filtruar mesazhet me jep ato per te cilet une duhet te kujdesem personalisht. Nga ora 11:00 punoj me modelistin dhe pasdite, nese nuk kam ndonje takim shkoj ne dhomen e piktures, ku punoj me materiale te reja qe te krijoj tekstura te reja. Gjate gjithe dites nderpritem ne menyre konstante nga pyetje, telefonata e takime. Ne oren 17:30 shkoj ne palester dhe me pas gezoj familjen time.

Cilat jane endrrat tuaja?

Endrrat e mija jane shume ambicioze dhe kane pak te bejne me stilimin dhe biznes. Une mendoj qe zhvillimi shpirteror eshte baza per te arritur gjithçka qe ti deshiron ne jete. Ky eshte fokusimi im.

Shume personazhe te njohur edhe ne Shqiperi si Paris Hilton dhe Paola Abdul mbajne ne trup veshjet e stiluara prej jush, si ndjeheni kur i shihni?

Eshte kenaqesi e veçante.

Mund te na rendisni dhe personazhe te tjere me fame, qe mbajne veshjet tuaja?

Anna Kurnikova, Victoria Beckam, Brook Burk, Lil Kim, Tyra Bangs, Kelly Clarkson, Sophia Vergara, Adriane Curry, Phoebe Price,

Cilat jane karakteristikat e stilit tuaj?

Une jam shume e informuar me trendet, keshtu qe koleksionet tona jane nje interpretim i te rese dhe hip qe po ndodh ne moment ne boten e modes.

Cila eshte e veçanta e veshjeve tuaja?

Karakteristike per linjen tone eshte krijimi i tesuteve dhe siperfaqeve qe jane te papara ndonjehere. Une punoj me silikon, gome, zamke, prodhimin e ngjyrave e produkte te tjera, te cilat i pikturojme ne tesute dhe krijojme bluza e fustane qe ne te vertete jane vepra arti te pikturuara nje nga nje.

Me sa kemi zbuluar ne internet, ju gjithmone e theksoni faktin se jeni shqiptare. Sa krenare ju ben te ndjeheni fama qe keni arritur?

Shume.

Sa kohe i kushtoni familjes suaj?

Une e kam si parim qe te punoj 8 ore ne dite dhe jam shume xheloze per kohen time te lire, keshtu qe me perjashtim te udhetimeve qe per momentin nuk i kam deleguar akoma, familja ka kujdesin tim total.

Keni thuajse 16 vjet qe jeni larguar nga Shqiperia, per çfare ju merr malli me teper?

Per ritmin… Kur vij ne Shqiperi koha merr nocion tjeter dhe i gjithe kendveshtrimi ndryshon. E tere kjo me duket shume rigjeneruese.

Ke menduar ndonjehere te kthehesh ne Shqiperi?

Akoma jo.

Ju keni nje djale te vogel, a i flisni shqip?

I flas shqip dhe i tregoj perralla po ne shqip, por gjeja qe e intrigon me shume tim bir jane perrallat me Gjeto Bash Mujin dhe Gjergj Elez Aline, qe edhe pse ia kam treguar 100 here, ai nuk ngopet kurre. Ne mendjen e tij Shqiperia ka nje perde mistike dhe ai mendon qe te qenit shqiptar eshte diçka speciale.

Nese do te ktheheshim prapa ne kohe, do te zgjidhnit serish profesionin e stilistes apo keni ndonje enderr tjeter?

Ne qofte se nuk do te ishte stiliste do te ishte nje forme tjeter arti.

Si e shihni zhvillimin e Shqiperise ne keto vite?

Shqiperia po ecen e do te ece perpara shume shpejt. Une uroj megjithe zemer qe zhvillimi te jete i balancuar si nga ana ekonomike, shpirterore dhe artistike.

Po per moden qe ndjekin vajzat shqiptare?

Une mbeta e impresionuar, ne sensin pozitiv, nga bukuria dhe stili i vajzave tona.

Nder planet tuaja ekziston mundesia e hapjes se ndonje dyqani apo atelieje ne Tirane?

Ndoshta ne te ardhmen.

Postime te Ngjashme:

Coco Chanel

Derby — Sun, 08 Mar 2009 13:19:46 +0000

Coco Chanel ka qene dhe mbetet nje nga simbolet me te njohura te Frances. Grua e guximshme, rebele dhe e pasionuar, e ushqyer me nje vullnet te flakte emancipimi dhe lirie, ajo i imponoi shoqerise
nje stil te ri veshjeje. Nje grua e jashtezakonshme dhe me nje karriere teper te rralle

C & C – Dy iniciale te njohura ne mbare boten. Sinonime te elegances dhe veshjeve te modes (haute couture). C-ja e pare shenon germen e pare te mbiemrit te saj Chanel dhe, C–ja e dyte, ate te emrit – Coco. Lindur ne France, me 1883-shin, Jeanne Gabrielle Chanel, ne moshen 12 vjeçe u shtrengua te hyje ne jetimoren e qytetit Brive e, ishte aty, ku do te qendronte derisa mbushi 19 vjeçe. Me pas, ajo do te fliste shpesh per jetimoren ne fjale, jo vetem si nje vend ku mesoi se çdo te thoshte vetmi, por po ashtu, sepse ishte aty qe perftoi forcen e imagjinates dhe te vullnetit ne pune. Ishte vetem 20 vjeçe kur ajo hyri ne pune ne nje dyqan ku beheshin kapele per gra e, ishte pikerisht aty qe ajo nisi te krijoje plot pasion modelet e saj te para. E, perveç kesaj, Gabriele kishte edhe nje pasion tjeter: kengen. Kendonte, si ze i dores se dyte, ne nje kafe koncertesh per ushtaraket e garnizonit ne qytet. E, nje nder kenget qe i dha “fame” ishte ajo me titull: “Kush e ka pare Kokone ne Trokadero” (Qui a vu Coco dans le Trocadéro) – kenge e cila fliste per aventurat e nje femre, e cila kishte humbur qenin e saj ne rruge. Dhe, shikuesit, sa here qe ajo dilte ne skene, therrisnin ne kor: Co-Co! Co-Co! Ishin pikerisht keto dy rrokje qe i mbeten pastaj si nofke, duke zevendesuar keshtu vete emrin e saj te vertete Gabriele.
…Prej kohesh, Coco mbante nje ide fikse ne koke, e cila shpejt iu kthye ne nje obsesion te vertete! Nuk donte kurre qe te varej e as t’i detyrohej askujt!
Profesioni si kengetare? As mund te behej fjale per te! Ajo nuk i sillte aspak ate lloj pavaresie qe donte dhe, ajo, vendosi te bente nje zgjedhje tjeter: Te behej modeliste! Te krijonte veshje per gra, te vizatonte, te qepte. Coco mendonte se moda e asaj kohe ishte shume e ngarkuar dhe komplekse e, ajo do te deshironte te bente diçka, pikerisht ta thjeshtonte ate. Por qe te punoje ne ate fushe, pra ne krijimin e modeleve per veshje, duhej te instaloheshe patjeter ne Paris. Por, Parisi ishte teper i shtrenjte e vrases, me plot konkurrence te eger! E, nderkohe, rruge tjeter s’kishte! Fillimisht, Coco Chanel banoi tek apartamenti i nje miku. Tek Etienne Balsan, ne bulevardin “160 Malesherbes”. Duke kerkuar qe te çante me çdo kusht, Coco arriti te binde Lucienne Rabaté, nje modelist te ri mjaft te talentuar, i cili punonte te “Lewis” qe te bashkoheshin e te punonin si ortake. Me 1908-en, ajo u njoh me nje anglez te quajtur Arthur Capel, me te cilin jetoi edhe dashurine me te madhe te jetes. Dhe, ishte pikerisht Arthur Capel qe ne vjeshten e vitit 1910 i dha asaj nje kredi, me ane te se ciles ajo arriti te merrte me qira nje apartament te madh. Pas nje viti Coco ndjeu se ishte e domosdoshme qe te hapte nje dyqan me emrin e saj. Pikerisht, ne nje rruge te njohur te Parisit, aty ku ndodheshin modelistet e krijuesit me me emer te kryeqytetit francez. Dhe vendosi te hape dyqanin e saj, mes rruges mbreterore dhe asaj te operes. Ne te djathte te portes, ajo vendosi nje pllake me mbishkrimin e thjeshte: “Chanel modes”. Keshtu, te dy bashke me Etienne Balsan, filluan punen si te çmendur e, pak nga pak, klientela nisi te krijohej. Fillimisht ishin te njohurat e saj, mikesha e shoqe, te cilat vinin tek ajo per te porositur kapele. E me pas, vesh me vesh, fjala mori dhene e porosite nisen te shtohen aq shume, saqe Coco do t’i duhej te merrte disa punetore per t’i perballuar ato. Kureshtja dhe interesimi ndaj punes se modelistes se re rritej me tej, e per te behej fjale edhe ne qarqe te njohura te Parisit. Dhe, ajo vazhdonte punen me porosi te tjera, te cilat shtoheshin e shtoheshin, derisa ajo merr si te thuash shperblimin e pare te “fames”. Gazeta e njohur MODA botoi nje artikull te gjate, ku ngrinte ne qiell talentin e modelistes se re Gabrielle
Chanel. Shkrimi shoqerohej edhe me nje seri fotografish me femra qe mbanin modelet e kapeleve te saj. Por, megjithate, do te duheshin edhe 5 vjet te tjera qe ajo te dallohej ne menyre te padiskutueshme ne rrethin e ngushte te modelisteve te kryeqytetit francez.
COCO BEHET “MODHISTER”
Gjate veres se vitit 1913, zonjusha Chanel dhe i dashuri i saj, Arthur Capel, shkuan ne Deauville, qytet turistik ne zonen e Calvados. Arthur, djalosh me sens teper te holle e te ndjeshem prej krijuesi modelist, mendoi se kishte ardhur momenti qe ata te hidheshin ne “sulm”. Coco bleu nje “boutique” dhe nisi nga puna. Shpejt arriti te terheqe nje klientele mjaft shik. Perveç kapeleve, ajo vendosi ne vitrinen e dyqanit edhe objekte e prodhime kozmetike, te cilat ishin krijime te saj, si edhe rroba e veshje, te cilat Coco i pati qepur per vete vite me pare. Por, metoda e saj krijuese ishte para se gjithash, eksperimentale. Ajo bente fustane e funde sipas fizikut te saj, duke krijuar nje mode sipas nevojave te saj specifike. Coco kishte trup te vockel e krijoi fustane te lehta, pak te gjera e te lirshme, ne menyre qe te maskonte ato ane te fizikut te saj, te cilat s’i pelqente. Duke qene kunder stofrave te renda, ajo preferonte copat e trikotuara. Te buta e te lehta, ato shkonin mjaft me stinen e veres, si edhe me qendrimin shpenguar gjate pushimeve. Coco mendonte se s’ishte normale qe grate te mos mbanin rroba te tilla te pershtatshme, si per kohen lire e po ashtu edhe gjate argetimeve. Ajo deshironte ta ndryshonte mentalitetin ne fjale e, per ate qellim, nisi te ekspozonte ne “boutique”-n e saj modelet qe kishte sajuar: fustane, funde, bluza, pallto te lehta etj. Keshtu, nga idete, modelet dhe qepjet e kapeleve, ajo kaloi ne qepjen e veshjeve ne pergjithesi. Gjate veres ne vijim, ajo shkoi perseri nga Parisi ne Deauville. Por, ne gusht nisi Lufta I Boterore e qyteti u boshatis. Megjithate, miku i saj, Arthur Capel, e keshilloi qe te mos ta mbyllte “boutique”-n e saj, por te priste e te shihte se si do te shkonin punet. Nderkohe, pushtimi i nje pjese te territorit francez, i shtrengoi mjaft familje parisiene qe te shpernguleshin ne Deauville, per arsye se aty e ndienin veten me te sigurt se sa ne kryeqytet. Pjesa me e madhe e te ardhurve ishin borgjeze e aristokrate, te cilet kishin aty edhe vilat e tyre per verim. Dhe, ishte pikerisht ne ate kontekst ngjarjesh qe Coco Chanel filloi te beje fame e para te madhe. Siç tregonte ajo vete: “Shume gra ishin te detyruara qe jo vetem te jetonin, por edhe te kalonin jeten aty e, ato kishin nevoje qe jo vetem te benin floket, por edhe te visheshin”. Dhe Coco ishte aty, pikerisht per ate gje!
“REVOLUCIONI” COCO
Coco Chanel beri nje revolucion te vertete ne menyren e veshjes, i cili nuk mjaftoi vetem ne perzgjedhjen e materialeve (trikotazhe leshi e xhersej), por iu kundervu dhe modes se epokes, pra veshjeve femerore te renduara nga ornamentet e shumta. Ajo mendonte se te femra, ajo qe kishte rendesi te veçante, ishte silueta e saj e pergjithshme, e cila duhej te vinte ne dukje linjat e saj. Kishte ardhur koha te hiqej dore prej teprimeve, pra ajo duhej qe te zhvishej prej tyre. Per me teper, kishte edhe diçka tjeter qe e shtynte ate qe te behej nismetarja e lirise fizike te gruas, te levizshmerise se trupit te saj. Qysh nga nisja e luftes dhe shkuarjes ne front te miliona burrave, grate ishin te shtrenguara te benin nje jete me aktive e t’u pershtateshin kushteve te jetes, gjithmone ne ndryshim. Dhe Coco pati idene, vullnetin e talentin te dinte t’i pershtatej asaj epoke te re, te krijonte veshje per nje grua tashme ne evolucion kohor dhe shoqeror. Rrobat e lehta qe ajo krijoi, mungesa ne to e prerjes sipas mases, ishin ne pershtatje te plote me lirine e trupit femeror. “Une i ktheva trupit te femres lirine”, do te shprehej ajo. “Ai trup jetonte ne rroba parade, nen dantella, korsé, kemisha e plot gjera te tjera te panevojshme”. Me 1926-en, Coco “shpiku” fustanin e thjeshte e te zi, qe zuri vend shpejt ne te gjithe garderobat e, ajo shkoi edhe me tej, duke i hequr asaj zymtesine e ngjyres e duke e shoqeruar ate, me stoli te ndryshme plot fantazi. Ajo krijoi keshtu nje seri modelesh, ku perziheshin forma te sofistikuara e njekohesisht te thjeshta. Pas krizes se vitit 1929, ajo krijoi rroba edhe me femerore. Frymezimi i saj merrte udhe edhe nga sugjerimet e miqve te saj artiste, te cilet aso kohe mendonin per nje veshje me avangardiste. Coco, nderkohe, krijoi mjaft edhe per boten e teatrit e kinemase, duke dhene kontributin e saj ne pjeset “Treni blu” (Le Train Bleu), 1924, “Sonte ose kurre” (Tonight or Never), 1931, si edhe ne shume filma te Jean Renoir, te tille si “Rregullat e lojes” (La Règle du Jeu), 1939. …Por, per shkak te Luftes II Boterore, ajo e mbylli ateliene e saj te modes, e per shume vite nuk doli asnje prodhim qe te mbante emrin e saj. Ajo doli perseri ne “skene” me 1954-en, nderkohe qe ishte 71 vjeçe. Ishte pikerisht ne ate moshe qe ajo krijoi koleksionin e saj te quajtur “Chanel”, ne te cilin bente pjese edhe i famshmi kostum (tailleur) femeror. Influenca Chanel ne boten e veshjeve u be aq e madhe saqe ajo s’kishte frike se mos kopjohej. Ajo ishte e para dizajner, e cila kuptoi se riprodhimi i modeleve te saj nuk ishte veçse nje shans me teper per te, edhe pse s’i sillte asnje perfitim financiar. Coco Chanel jetonte qysh prej vitit 1934 ne hotel “Ritz”, ne “Place Vendome”. Ky ishte hoteli-pallat, i cili do te behej me pas vendbanimi i perhershem i saj, per me se 30 vjet me radhe. Zonjusha Coco Chanel, vdiq po ne ate rezidence, pikerisht me 11 janar 1971 ne moshen 88 vjeçe. Vdiq, duke lene pas fjalet e saj te njohura: “E shihni, mund te vdesesh edhe keshtu si une!” E, ajo vdiq duke lene pas nje “perandori” te tere. Ceremonia e varrimit u be ne kishen “La Madeleine” dhe pastaj trupi u çua ne Lausanne (Zvicer), ku, sipas vullnetit te saj te fundit, ajo u varros.

PARFUMET CHANEL
…Por, le te kthehemi perseri mbrapa ne kohe. Chanel nuk pati krijuar vetem modele, veshje e rroba, por edhe parfume.
Dhe ja lista e parfumeve qe ajo ka krijuar vete:
• 1921: Chanel n°5
• 1922: Chanel n°22
• 1925: Gardénia
• 1926: Cuir de Russie et Bois des îles
• 1955: Pour Monsieur
• 1970: Chanel n°19
• 1974: Cristalle
• 1981: Antaeus
• 1984: Coco
• 1990: Égoïste et Égoïste Platinium
• 1996: Allure
…Ishte viti 1921 qe Coco Chanel hodhi ne treg marken e parfumit te saj te pare. Ai do te quhej Chanel N°5 dhe do t’i besohej Ernest Beaux, krijues parfumesh prane oborrit te careve te Rusise. Ernest Beaux do t’i paraqiste zonjushes Coco Chanel dy mostra te ndryshme, ose me mire te themi dy seri “kampionesh”, qe mbanin numrat nga 1 deri 5 e nga 20 deri ne 24. Coco Chanel zgjodhi “kampionin” N°5. Kur ate e pyeten se si do ta quante ate lloj parfumi, ajo iu pergjigj: “Une do ta hedh ate ne treg me 5 maj, pra ne muajin e peste te vitit e per me teper kjo epruvete ka edhe numrin pese. Atehere le te quhet parfumi N°5, e uroj qe ky emer t’i sjelle atij shume fat”. Pastaj, Coco vizatoi formen e shishes qe do te mbante parfumin e saj te ri e qe ishte mjaft i thjeshte. Ajo u shpreh se ajo qe ishte brenda saj, ishte teper me e rendesishme se shishja e vockel ku do te vendosej parfumi. (Me 1954- en, ne nje interviste, nje gazetar pyeti Marilyn Monroe se çfare perdorte per te bere gjume te qete e te mire. Aktorja e njohur u pergjigj plot naivitet: “Dy-tri pika Chanel N°5”). Dhe pse e thene ne menyre naive, ajo fraze u be nje slogan i shquar publicitar per ate parfum. Dhe çfare shansi per Coco Chanel, per ate shprehje te Marily-n, e cila e beri parfumin N°5 prodhimin me te shquar te saj. Coco Chanel ia besoi fabrikimin dhe shperndarjen e Chanel N°5, Pierre Wertheimer, asokohe tregtar i njohur, pronar i “Société Bourjois”. Pastaj, mes viteve ‘20 dhe ‘30, Coco Chanel hodhi ne qarkullim shume parfume te tjera te njohura, mes te cileve Chanel N°22 me 1922-shin, “Cuir de Russie” me 1924- en, “Gardenia” me 1925-en, “Bois desiles”, me 1926-en. Chanel N°19 (Cuir de Russie) e mori emrin me rastin e pervjetorit te lindjes se Coco Chanel. Parfumi “Chanel” nuk e nderpreu kurre “karrieren” e tij. Me 1974-en, Henri Robert krijoi parfumin “Cristalle”. Me pas, me 1984- en, ishte Karl Lagerfeld, i cili mori persiper shperndarjen dhe menaxhimin e parfumit “Chanel” neper bote. Pastaj, drejtimin e “Chanel-Parfums” e mori Jacques Polge, nje specialist i shquar ne parfumeri. Ai do te prodhonte parfumin COCO, ne homazh te mademoiselle Chanel. Nderkohe, me 1990-en u hodh ne treg parfumi “Egoiste” dhe ne vitin 2002 u krijua nje variant i ri parfumi i quajtur “Chance”, i cili fillimisht u shpernda ne Shtetet e Bashkuara dhe Kanada e me pas edhe ne Evrope. Me 1993-shin u paraqit nje tjeter parfum: “Egoiste Platinum”, i pasuar pastaj me 1996-en nga parfumi “Allure”. Pastaj, do te dale ne vitin 2002 parfumi i njohur ne mbare boten “Mademoiselle Coco”. Sot, eshte familja Wertheimer, e cila ka edhe pjesen me te madhe ne shoqerine “Chanel”, e cila vetem ne France ka te punesuar mbi 3000 vete. Per sa i perket publicitetit, shtepia Chanel do te perdore per shume kohe portretin e Catherine Deneuve, ne menyre te veçante per reklamen e Chanel N°5 e, me pas, artisten e shquar te kinemase franceze, Carole Bouquet, e cila misheron imazhin e francezes se epokes sone.

Postime te Ngjashme:

Femrat e Modes

Derby — Sun, 08 Mar 2009 12:59:50 +0000

Gra qe percaktojne tendencat, influencojne shijet, orientojne konsumin.

Gra, qe duke nisur nga feminiliteti, prezantojne ide novatore dhe ecin ne çdo çast me hapin e kohes. Per me teper, fale aftesive te tyre menaxhuese jane ne gjendje te drejtojne dhe hartojne strategji fitimtare biznesi. Ja lista e grave me te fuqishme: nga ajo ne drejtimin e nje perandorie gjigante te tregut, te supermenaxheret e produkteve kozmetike; nga ideatorja e fushatave me te bukura publicitare, tek emrat e famshem. Gra origjinale, te kujdesshme ndaj detajeve, te afta te “fitojne” çdo beteje me jeten, me nje ide precize per luksin, lumturine, bukurine dhe elegancen, per nevojat e te tjereve. Deshmitare te ndryshimeve te medha edhe ne fushat ku meshkujt kane dominuar vazhdimisht. Zonja e pare Tara Banks, datelindja 1974, ka qene e para afro-amerikane ne kopertinen e revistes “GQ”, “Sport Illustrated Swinsuit issues” dhe katalogut “Victoria Secret“. Ne vitin 1997 mori çmimin “VH1: si supermodelja e vitit. Edhe pse nga viti 2005 i eshte dedikuar ekskluzivisht televizionit, ne shtator te vitit 2008 shfaqet serish ne kopertinen e revistes “Bazar“, qe i kerkoi te interpretoje Mishel Obamen ne rolin e Zonjes se Pare amerikane, e fotografuar ne studion ovale me “bashkeshortin Barak” dhe “vajzat e tyre”. Per sa i perket stilit, shume i zakonshem, sigurisht qe nuk eshte ikone e modes, por aftesia e saj per t’u perballur me problemet e grave te zakonshme eshte ajo qe e ka bere ne SHBA nje “Opinion style leader“. Ne “Tyra banks Show“, talk show i perditshem qe transmetohet qe prej vitit 2005, perzien histori te njerezve te zakonshem, me intervistat e njerezve te famshem. Me sloganin “Çdo grua ka historine e saj”, nuk ngurron shpesh te tregoje edhe per jeten e saj. Shume nga temat qe trajton lidhen me problemet e perditshme te çdo gruaje. Amerikanet e adhurojne per menyren e saj te te qenit seksi edhe kur shendoshet, per menyren e saj te veshjes se thjeshte dhe njekohesisht per te mbuluar defektet, per deshiren e saj per te qene krejtesisht normale. Keshtu, edhe ne transmetimin “America’s net Top model“, per kanalin “CW Television” dhe ne “Stylista“, nje realitet i ri bazuar ne boten e revistave te modes, perpiqet te ndermjetesoje diktatin e modes me kerkesat e grave te thjeshta. Tara Banks, qe per nje dhjetevjeçar nuk ka qene asgje me shume se sa thjesht nje femer me trup te bukur, tani mbron grate ne mbipeshe ne te gjithe boten. Gjithmone e buzeqeshur dhe e lumtur, nuk eshte vetem model per t’u imituar. E kendshme ashtu si emri “Te ecesh gjithmone me kohen dhe te jesh gjithmone ne forme e shik”. Keto jane fjalet e Carine Roitfeld, drejtoreshe e “Vogue” ne France qe prej 2001-shit dhe sipas zerave qe qarkullojne eshte gati per te zene vendin e Ana Wintour ne Amerike. Por, mbi te gjitha nje ikone e botes se modes. Ne 2006-en, me daljen e saj ne kopertinen e revistes “Purple“, u cilesua si muze e brezit te ri dhe talenteve te modes, me nje sherbim fotografik shume seksi. “Virtyti im me i madh eshte se jam nje stiliste”. Keshtu i ka dhene nje imazh te ri revistes qe drejton. Sy qe i shkelqejne, goje e vogel dhe asnjehere e lyer, fytyre e imet e fshehur pas flokeve geshtenje e hapur thuajse bionde dhe me nje model alla Ixhi Pop. “Kam ndjekur nje keshille te Tom Ford: sa me shume plakesh, aq me shume bionde duhet te behesh”. Me nje trup prej modeleje, kembet e gjata e te bukura, Roitfeld rri gjithmone mbi taka te larta: “Me pelqen kombinimi i veshjeve per burra dhe atyre per gra”. Megjithate, prej 30 vjetesh jeton me te njejtin burre, Kristian Restoin dhe ka dy femije, Juria dhe Vladimir. Havjari dhe shampanja jane ushqimet e saj te preferuara per mengjes.
Miss joshja
“Sfida e vertete per nje firme te madhe eshte ndryshimi i vazhdueshem, pa arritur te revolucioni”. Kjo eshte filozofia e Odile Roulo, drejtoresha e pergjithshme e “Lancome”, qe prej qershorit te 2006-es. Energjike dhe simpatike, ajo eshte e para grua qe ka marre drejtimin e grupit me te madh per produktet kozmetike “L’Oreal”. “Strategjia ime ne zgjedhjen e modeleve per reklamat qendron te te kerkuarit, perveç bukurise fizike dhe joshjes, bukurine e brendshme, ate te vlerave”. Bukuri e misheruar nga Zhuliet Binosh dhe Laura Morante. Por edhe Kejt Uinslet “romantike e moderne”, apo Elektra Roselini Uajdmen, qe Odile ka vendosur ne tregun aziatik, duke u bazuar te freskia e saj. “Produkti duhet te transmetoje emocione”. Çdo grua eshte e veçante, por te gjitha duhet te kene dy gjera te perbashketa: “Mesazhin emocional dhe cilesine e produktit”. Parisiene, me nje diplome masteri per ekonomi, Odile hyri ne grupin “L’Oreal” ne ‘98-en dhe e mbeshteti ndryshimin vetem tek 3 fjale: kerkese, risi, kuriozitet. E martuar dhe me dy femije, perpos nje pune qe te gjithe e adhurojne. Sekreti i saj? “Dashuria. Ngrohtesia e atyre qe e rrethojne ka rendesi me shume se gjithçka tjeter”

Sekreti i Viktorias
Babai i saj ishte Jul Bryner, ndersa njerka e saj Elizabet Tejlor kurse Riçard Buton i ka mesuar si te ngase makinen. Viktoria Bryner nuk eshte nga ato femra qe i bejne pershtypje VIP-at, pasi mes tyre eshte rritur. E njeh mire edhe boten e modes, pasi e ema ishte rrobaqepese e Valentinos dhe qe ne moshen tetevjeçare ishte pjese e sfilatave. Kur ne moshen 16-vjeçare u largua nga Lozana per te shkuar ne Los Anxhelos, vendosi ta shfrytezoje eksperiencen e saj ne dy kompani gjigante ne fushen e modes, “Stardust Visions“, qe organizon dhe prodhon sherbime fotografike per revistat e modes dhe “Stardust Celebritis“, qe merret me gjetjen e modeleve. “Nuk mjafton te kesh nje numer telefoni. Moda dhe argetimi shpesh flasin dy gjuhe te ndryshme. Ne kete mes une jam perkthyesja”, shpjegon nga zyra e saj ne Hollivud. Mes klienteve te saj, Bryner, 45 vjeçe, ka Kristian Diorin, Giveshine, Valentinon. Kur Luis Vuiton hodhi ne treg reklamen e tij per valixhet, ishte ajo qe mundesoi krijimin e kontrates me Skarlet Xhohansonin. Po ashtu, negocioi me Andre Agasin, Stefi Grafin, Katherin Denev dhe Mikail Gorbaçov per te pozuar per aparatin e Ani Leibovitz.

Postime te Ngjashme:

Prada

Derby — Sun, 15 Feb 2009 10:47:49 +0000

Shume njerez mund te mendojne se Prada eshte ajo qe eshte, eshte aty ku eshte, ne nje piedestal te larte, sepse ka qene me fat, sepse ka pasur nje familje apo nje mik qe e ka ndihmuar, por ajo eshte aq lart fale punes, kembenguljes dhe karakterit te saj. Modeste, feministe, kerkuese, e suksesshme, ajo eshte vete misherimi i nje endrre femijerie dhe ka qene pikerisht ajo enderr qe e ka bere te krijoje nje perandori mode. Agatha Ruiz de la Prada, stilistja e famshme spanjolle ka ardhur dje ne Shqiperi per te marre pjese ne “Javen Shqiptare te Modes”, ku paraqet koleksionin e saj te ri prêt-à-porter per sezonin e ardhshem pranvere-vere 2009.
Dizenjo asimetrike, copa te derdhura, tunika te gjata apo fustane jashtezakonisht te shkurtra per te veshur femren si nje “superwomen” ne nje bote me riciklime tere ngjyra, ne te cilen rrobat shume te rehatshme nuk jane kurre shume te ngushta, kjo eshte surpriza e saj. Agatha Ruiz de la Prada eshte nje femer qe e urren vetmine, por nga ana tjeter eshte shume optimiste.
Ne koleksionin qe do prezantosh ne “Javen Shqiptare te Modes” perse ke zgjedhur stilin komik?

Une nuk kam shume koleksione per veren tjeter, por ky eshte stili im, sepse mua me pelqen stili komik. Sepse ky koleksion permban pjesen me komerciale. Koleksioni tjeter eshte me artistik, por ate e kam nisur per ne New York, ndaj edhe e solla kete ne Shqiperi.
Pse perdorni pambukun ne veshjet tuaja?

Mua me pelqejne materialet natyrale. Kam gjithe jeten qe jam anetare e “Partise se Gjelber” dhe i urrej rrobat e prodhuara me materiale te tjera.

Ndaj edhe ju jeni veshur me rroba pambuku?

Une jam veshur gjate gjithe jetes sime me rroba pambuku, sepse ne fund te fundit eshte shume i mire edhe per lekuren.

Si lindi ideja qe te merrnit pjese ne “Albania Fashion Week”?

Shume njerez mund te kene menduar se jam e çmendur qe vij ne Shqiperi, por une isha shume kurioze te vija ketu, dhe mendova se mbase nuk do te kisha nje tjeter rast per te ardhur ne vendin tuaj. Une them se njerezit kane shume energji dhe shume deshire te mire, ndaj edhe mendova se eshte momenti i duhur per te ardhur.
Çfare opinioni ka ne Spanje per Shqiperine, sepse ju thate se shume njerez kane menduar se jeni e “çmendur” qe vini ne Shqiperi?
Shume njerez nuk e kuptuan perse une po vija ne Shqiperi, por une mendoj se mbase kjo eshte mundesia e vetme e jetes sime per te ardhur ketu, mbase jo, sepse une mund te vij serish.
Ju po thoni qe erdhet ne Shqiperi sepse ishit kurioze?
Domethene arsyeja e ardhjes sime ketu eshte pak kuriozitetet, por une mendoj se ju po beni nje perpjekje te madhe duke organizuar nje aktivitet kaq te rendesishem per moden ketu ne vendin tuaj, ndaj edhe erdha.
Ciles femer i drejtohen koleksionet tuaja. Femres biznesmene, femres se papune, gazetareve, politikaneve, apo …?
Une kam shume vite qe punoj dhe gjithmone kam veshur rrobat e stilit tim, ato qe une kam dizenjuar dhe bej me te miren time te mundshme, por koleksionet e mia nuk i dedikohen nje gruaje te veçante apo nje shtrese sociale te veçante. Ne Spanje apo ne vende te tjera mund te kene diçka te nje prej koleksioneve te mia, si per shembull, nje çante, nje parfum, nje peshqir, mbase jo çdo gje e tyre eshte nga prodhimet e mia, por nje pjese jane.
Perse po dizenjoni dhe po hidhni ne treg nje game kaq te gjere produktesh, siç jane parfumet, çantat, make-up, abazhure, celulare, rroba etj, etj?
Ështe shume me e bukur te punosh per shume gjera, se sa te besh çdo dite te jetes te njejten gje, te punosh per te njejtin projekt. Ështe me argetuese te besh gjera te ndryshme.
Nga kjo game e gjere, cila prej produkteve te dizenjuara nga ju, ju pelqen me shume?
Me pelqen te bej shume gjera ne te njejten kohe. Nese une do te isha e detyruar te beja vetem nje koleksion, do merzitesha shume dhe do te stresohesha, ndaj me pelqen t’i bej te gjitha.

Nje dite mund te punoj per koleksionin e veshjeve, nje tjeter per dekorimin e brendshem te nje hoteli, te punoj per kepucet, e keshtu me radhe.
Keni vetem pak ore qe keni ardhur ne Tirane. Por, me aq sa keni mundur te vini re, si vishemi ne?
Une nuk e kam nje opinion akoma. Per te krijuar nje opinion te sakte duhet te qendroj disa dite ne Shqiperi.
Kur ti ishe vajze e vogel, a ke menduar per ndonje moment se do kishe kaq shume sukses ne shume vende te botes?
E kam ditur gjithmone. Sepse shume njerez kane nje enderr siç e kishte Obama, dhe vjen dita qe e realizon ate enderr.
Dhe ju jeni tani misherimi i endrres suaj te femijerise?
Une jam shume me fat qe bej punen qe dua, punen qe dashuroj. Kur kalon shume ore te dites tende duke punuar dhe ben punen qe do, jeta eshte kenaqesi.

Kur e keni menduar per here te pare qe doni te beni kete pune?
Me kujtohet qe kur isha femije ne shkolle, oret e mesimit i kaloja duke vizatuar, duke bere dizenjo te vogla. Shpeshhere mesuesja e kuptonte qe une nuk isha e vemendshme ne mesim dhe me therriste, sepse une isha ne endrrat e mia, isha ne boten time.
A keni tani ndonje prej atyre vizatimeve?
Kam disa prej tyre. Tani po perpiqem te organizoj e te mbledh gjithe arkivin tim. Duhet kohe per ta bere. Une kam pak gjera, po kam diçka.
Kujt ia dedikoni kete sukses, mbase familjes apo dikujt tjeter?
Kur ke nje deshire, kur ke nje enderr dhe lufton per ta bere realitet, e ben ate, apo jo? Nje nder gjerat me te bukura te punes, sime eshte ekipi dhe mua me pelqen shume puna ne grup, sepse nuk je vetem. Nese je piktor, ti punon vetem, ndersa ne mode je gjithmone me njerez, pra ne te njejten kohe eshte nje pune sociale.
Ju e urreni vetmine?
Preferoj te mos rri vetem, por te jem ne shoqerine e njerezve. Jam njeri i varur, jo i pavarur.
Tashme jeni e suksesshme fale punes dhe luftes suaj. Cili eshte qellimi qe i keni vene vetes?
Ështe shume e veshtire te kesh nje firme nderkombetare kur je nga Spanja, sepse nuk ke shume vende afer, ndryshe nga italianet. Siç ju e dini, sepse edhe per shqiptaret eshte e veshtire te jene firma nderkombetare, edhe pse Spanja dhe Shqiperia nuk jane ne te njejten situate, ju mund ta kuptoni ndryshimin e te qenit nga Shqiperia me te qenit nga Parisi. Ka shume ndryshim. Pra, endrra ime eshte te kem nje firme nderkombetare. Shume njerez mund te mendojne se une jam kjo qe jam, dhe jam ketu ku jam sepse kam qene me fat, sepse kam pasur nje familje, apo nje mik, por une jam ketu fale punes sime.
Nje femer e suksesshme qe fale punes ka krijuar nje lloj “perandorie” te sajen ne mode, por jo vetem aty …E suksesshme edhe pse femer …
Une nuk kam krijuar nje perandori, kam thjesht nje biznes te vogel. Gjate gjithe jetes sime kam qene shume feministe, gjithmone. Kam qene gjithashtu edhe ekologjiste. Gjithmone kam luftuar per te drejtat e femres. Ështe nje lufte e perhershme.

Çelesi juaj i suksesit eshte puna juaj, apo ka edhe diçka tjeter?
Çelesi i suksesit tim ka qene dhe eshte puna, por une jam ketu edhe fale karakterit tim. Ka shume njerez qe jane gjeniale, por ne momentin e pare qe del nje problem bien. Une jam shume optimiste dhe kembengulese per ate qe dua, derisa ta kem.
Perveçse firma juaj te jete nderkombetare, a keni nje enderr tjeter qe eshte e fshehur diku?
Ëndrra ime ka te beje me pushtetin e endrres.
Kam nje djale dhe nje vajze dhe kisha shume deshire qe ata te krijonin gjera, por ata nuk duan kete. Megjithate, une mendoj se jemi ne nje moment te historise qe mund te ndryshojme shume gjera dhe ne mund te jemi brezi qe ndryshojne çdo gje. Dhe mbase kjo eshte endrra ime me e madhe.
Cila eshte ngjyra juaj e preferuar dhe pse?
Mua me pelqen ngjyra roze. Ne industrine e modes ka dy ngjyra, e zeza dhe variacionet e saj te shumta, grupi i madh i te zezes dhe grupi shume i vogel i ngjyres roze dhe kjo eshte ngjyra ime.
A ka kjo ngjyre nje kuptim te veçante per ju?
Ështe nje ngjyre seksi per mua, eshte ngjyre pozitive. Shumica e vajzave te vogla vishen me ngjyren roze dhe une e dua kete ngjyre. Mua me frikeson ngjyra e zeze dhe me frikeson pushteti i kesaj ngjyre. Shume njerez vishen me te zeza kur duan te jene bindes apo serioze, por mua nuk me pelqen. Une mendoj se sa me e keqe te jete dita, aq me me shume ngjyra duhet te visheni per te pasur me shume energji, sepse une besoj tek forca e ngjyrave dhe tek terapia e ngjyrave.
Sa dite do te qendroni ne Shqiperi?
Do te rri vetem nje dite e gjysme. Do te doja te shihja pak qytetin, muzete qe ka, por nuk e di a do te kem kohe, sepse do me duhet te merrem me sfilaten qe te dale sa me mire.
Sa e njeh Shqiperine?
E njoh shume pak, por sapo te iki ne Spanje do lexoj per vendin tuaj, sepse tani kurioziteti me eshte shtuar shume per ju edhe per historine tuaj. Edhe nese ke degjuar te flitet, kur vjen ketu e sheh se si eshte ne te vertete, sepse eshte nje mundesi e mire per te mesuar shume gjera.
Çfare te ka pelqyer ne Shqiperi?
Mendoj se Shqiperia eshte nje vend shume i bukur. Por une nuk kam mundesi ta njoh mire. Por iu premtoj qe heren tjeter qe ne te dyja do te takohemi, une do te di 100 gjera me shume per Shqiperine dhe historine e saj, sepse ketu behen perpjekje dhe ka deshire te mire per te ecur perpara, por eshte shume e veshtire.
Cilet jane njerezit qe blejne pjese te koleksioneve tuaja ne Spanje. A ka njerez te famshem?
Nuk me pelqen te marr njerez te famshem ne sfilatat e mia, sepse nuk me pelqen ai lloj publiciteti. Ka shume njerez qe bejne festa madheshtore per nje sfilate, por perveç asaj feste madheshtore nuk kane asgje tjeter. Njerezit nuk duhet te vleresojne personin qe vesh rroben, por vete rroben.
A ka njerez xheloze per punen dhe arritjet tuaja? A ka ndodhur te jene perpjekur t’iu demtojne?
Ka shume njerez ne Spanje qe e mbivleresojne punen time, dhe mendojne se jam shume me e suksesshme se ç’jam ne te vertete. Mund te kete ndodhur qe te kene dashur te me pengojne kembet, qe te bie, por kjo eshte puna.. duhet te jesh gati per ta perballuar kete.

Postime te Ngjashme: